عبد الغني الخطيب ( مترجم : اسد الله مبشرى )

93

إعجاز القرآن على مر الأزمان ( قرآن و علم امروز ) ( فارسى )

چيزى است كه عرب و غير عرب از ساكنان روى زمين آن را نمىدانند . سپس خداوند حكيم ، اين موجودات را با ريسمانى استوار به هم درپيوست ، آن سان كه هر كره در مدار خود حركت كند و به مدار كرهء ديگر برخورد ننمايد تا در ميان كرات تصادف روى ندهد : « لَا الشَّمْسُ يَنْبَغِي لَها أَنْ تُدْرِكَ الْقَمَرَ وَ لَا اللَّيْلُ سابِقُ النَّهارِ وَ كُلٌّ فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ » نه آفتاب مىتواند به ماه برسد ، نه شب بر روز پيشى مىگيرد ، و همه در فلك شناورند . سورهء يس - آيهء 40 » علم ، اين ريسمان را جاذبه ناميده است و قرآن آن را ديرك يا ستون نام نهاده است مانند ديرك چادر كه مانع از سقوط چادر مىشود . امّا ستون اين كرات از ديده‌ها پنهانست و ديده نمىشود . « اللَّهُ الَّذِي رَفَعَ السَّماواتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَها » خداوند ، آنچنان خداوندى كه آسمانها را بىستونى كه آن را ببينيد بر پا داشته است . سورهء رعد - آيهء 2 ) « خَلَقَ السَّماواتِ بِغَيْرِ عَمَدٍ تَرَوْنَها » ( آسمانها را بىستونى كه ببينيد بيافريد . - سورهء لقمان آيهء 10 ) « وَ يُمْسِكُ السَّماءَ أَنْ تَقَعَ عَلَى الْأَرْضِ إِلَّا بِإِذْنِهِ » . ( آسمان‌ها را از اين كه بر زمين فرود آيند نگاه داشت - سورهء حج - آيهء 65 ) « إِنَّ اللَّهَ يُمْسِكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ أَنْ تَزُولا وَ لَئِنْ زالَتا إِنْ أَمْسَكَهُما مِنْ أَحَدٍ مِنْ بَعْدِهِ » ( همانا كه خدا آسمانها و زمين را از فرود آمدن نگاه مىدارد . اگر زايل